Vrijdag 29 Mei 2009 16:00 uur Ned. tijd

Team Farouche is klaar om te vertrekken.

 “Wat gaan we doen? Gaan we naar Helgoland of toch maar naar Engeland?”

“Nou.. weet je wat we varen wel eerst naar Den Helder en dan zien we wel weer verder.”

Zo gezegd zo gedaan. We zijn vanuit Stellendam Noordelijke richting vertrokken. We begonnen met een stevig windje zo’n 30 knopen (5 beaufort) wind. En dan met de wind van voren levert op dat er vele klappen op de golven gemaakt worden.

Het positieve van deze eerste dag is dat de zon vollebak scheen en dat dus voor mooie plaatjes zorgde.

Na 3 uur gevaren te hebben belanden bij de shippingline van de maasmond. Dat is bij Rotterdam de drukste haven transport van NL. Hier vermeld je vervolgens keurig dat je hem gaat oversteken. Normaal gesproken is dat voldoende.

Maar vandaag daarentegen...Was er een Russische bootje (metertje of 180) die het verschil tussen North en east nog niet helemaal begreep. Hierdoor werden wij tot 3x vriendelijke opgeroepen om achter hem aan te varen doordat deze nog wel een paar keer kon keren van richting.

“Faouche hier Maasmond”, “Farouche hier Maasmond” , “Farouche hier”

“Hebben jullie die Hoofd Pilot boot gezien?”

“Ja, Meneer daarom zijn we ook van richting veranderd,over”

“Vonden jullie zelf ook niet dat je daar iets te dicht bij aan het varen was,over?”

“Sorry meneer we zullen de volgende keer sneller keren”

“Prima nog een fijne vakantie en niet zeeziek worden, over en uit”.

Nadat Peter een tip top nacht schema gemaakt had gingen we in shiften verder. Wim en Jack opende de nacht waarna Cees, Sandra en daarna Peter het overname.

’s Morgens 10:00 uur lagen we vast in de haven van Den Helder.

98 Mijl Achter de rug.

Gegroet,

Team Farouche

30 Mei 2009 06:00 uur bij Team Farouche.

08:00 klaar om te vertrekken van Den Helder naar Lowestoft.

Na een dagje in Den Helder vertoeft te hebben en na diepgaande discussies is er besloten niet meer naar Helgoland te gaan.

De wind bleef 4 tot 5 bf en Noordoost wind. Dat zijn niet de beste weersomstandigheden om die kant uit te varen. Zo hebben we ons laten leiden door de wind en kwam er als bestemming Lowestoft Engeland uit.

Even de kaartjes erbij gepakt voor de stroming en getij. De conclusie was dat, dat avondje stappen in Den Helder er niet in gaat zitten ’s morgens 06:30 uur vertrekken.

Dus waarmee ga je, je dan vermaken in Den Helder?

Ja, ja dat wordt dus met krabben vangen, bier drinken en eten.

De volgende morgen stond iedereen keurig om 06:00 uur op. Even lekker gegeten en naar het aller laatste weerbericht geluisterd. Vanuit Den Helder zou het windkracht 5 tot 6 zijn.

Snel de Genua eraf gehaald en de Fok erop en ook maar en rifje in het grootzeil.

Op het water aangekomen bleek het weer reuze mee te vallen. Eerst maar eens het rif uit het grootzeil gehaald (vervolgens ging de eerste zeil broek ook uit J). He kijk nou… Voor de wind.. We begonnen gelijk de spinaker klaar te leggen. Vanaf 10:00 uur ’s morgens tot 19:00 ’s avonds hebben we lekker de spi erop gehad!

Op de spi varen vergt zeer veel inspanning….

En dan is het gaaf om op de golven mee te surfen. En om de beurt te sturen om te kijken wie de hoogste speed kan behalen. Wim was de winnaar hij heeft de topspeed van 10,2 knopen gehaald.

Ja Wim gefeliciteerd jij ben tot nu de beste stuurman!

Ook moet je even bedenken dat de rompsnelheid van een jeaneau sun fast 32 niet veel hoger dan 6 a 7 knopen is dus dat 10,2 knopen wel echt snel is.

In de middag hield Sandra het wel even voor gezien zij is ook niet gewend om, om 6:00 uur op te staan. Vervolgens volgde de Benjamin van het stel ook naar zijn hut toe.

Dit waar ze later spijt van hadden want de andere 3 bleken een bruinvis gezien te hebben. Helaas hebben we hier geen bewijs van maar ja dan maar op ons woord geloven.

Wat het mooie is van op zee varen?

De vrijheid die je voelt om op open zee te zitten.

Je zicht die oneindig is.

Geen geluiden alleen het bruisen van de zee

Zonsondergang….

Vervolgens gaat de toch in het holst van de nacht verder. De maan schijnt op het water en er komen steeds meer sterren aan de hemel te staan.

Na toch nog een paar uurtjes in het donker gevaren te hebben kwamen we aan in Lowestoft.

Na nog wat navraag bij de verkeerscentrale hebben we toch maar besloten toch niet langs de zandbankjes te varen maar volgens de aanloop route naar de haven. Dit bleek echter wel het moeilijkste stukje van de route te zijn, het was namelijk pal tegen de wind in en pal stroom tegen. In een toch redelijke smalle vaargeul. Dus heel wijselijk had de schipper van de Farouche besloten om de harbour in te gaan op ja … jaa.. de motor…

KAPITEIN Farouche

Arrivee Lowestoft 03:30 1 juni 2009

Vertrek Lowestoft 05:15 2 juni 2009 naar Queenborough.

Rond een uur of 12 begon iedereen weer wakker te worden en werd de buurt van Lowestoft onveilig gemaakt door team Farouche. Ze hadden een kleine boulevard waar we na 10 min omdraaide om het centrum te gaan bezichtigen.

Na vluchtig langs alle winkels gelopen te hebben kwamen we uit bij een Pub? Dit ging geheel per ongeluk en ja.. laten we dan maar even naar binnen gaan. Na 2 kroegen en ongeveer 2 misschien 3 biertjes verder moest er ook gegeten worden.

FISH & CHIPS!

Natuurlijk is op tweede pinksterdag alles om 18:00 uur dicht maar de Harbour Inn was nog open dus daar hebben we onze overheerlijke maaltijd kunnen nuttigen. Na het eten mochten de kleintjes nog even snel bij de fonteintjes spelen en toen was het alweer bed tijd.

De volgende morgen ging de tocht verder naar Queenborough. Queenborough licht aan het kanaal dat uiteindelijk uitkomt in Londen. Cees wilde wel eens zien hoe dat het er daar uitzag. Ja en de rest, zo moeilijk dat ze zijn, vond dat dus prima.

11:00 uur:       Cees ging dutje doen

                      11:10 uur:       Cees ging eruit om hotdog te eten

11:15 uur :      Cees ging dutje doen

De trip duurde langer dan verwacht eenmaal bij Felixstowe aangekomen leek het wel of we die plek nooit voorbij kwamen. Maar goed de zon scheen en we hadden een super lekker windje kortom fantastische dag! Zo’n dag om te luieren en niet op te letten. Totdat je palen boven het water uit ziet komen en het log zomaar uit het niets 3,5 meter diepte aan geeft.

Iedereen sprong op en was meteen weer uit zijn roes. Sjakie moest snel hoger gaan sturen maar ja met een spinaker op de boot is dat niet leuk. Aangezien je de spi eigenlijk alleen gebruikt als je voor de wind vaart. Daarom snel het fokje erbij gezet om de spi te ontlasten. Na het plaatselijke strand ontweken te hebben kon de fok weer ingerold worden.

Die techniek van tegenwoordig..tja..pff..g%d&!!.. het doet het niet altijd even goed. Gelukkig hebben wij onze eigen technoboy aan boord die het rol-genua-blok-systeem goed gerepareerd heeft.

Eenmaal in het kanaal aangekomen bleek dat er geen haven was bij Queensborough. Ja wat doe je dan? Gewoon even doorvaren tot je wel een haven tegen komt. Uiteindelijk eindpunt Gillingham.

Gillingham: Mooie nette haven, de sluiswachter markeert netjes waar je precies de boot neer mag leggen en het dorpje heeft wegen naar boven en naar beneden en weinig straat namen.

Heenweg        pub 10 min.

    Terugweg        haven 45 min.

 Ik citeer: “en het dorpje heeft wegen naar boven en naar beneden en weinig straat namen”.  Of wel we waren de weg kwijt.

Omdat Cees zo “moe” (hips)  was moesten we hem het laatste stukje met het karretje naar zijn bed brengen.

Gegroet,

Team Farouche

Mijl afgelegd voor de gouwegift: 321 zeemijl

3 juni 2009 op naar Ramsgate

4 juni 2009 op naar Oostende

5 juni 2009 op naar Zierikzee

's Morgens door het kleine sluisje de rivier op . er staat een mooi windje, maar omdat het zo smal is en er gekruist moet worden besluiten we een stukje te motor sailen als het bij Sheerness een beetje breder word gaat de motor uit en zeilen we tussen de zandbanken van de thames monding richting Ramsgate .

Ook hier staat een windmolenpark in zee, een nieuw modeverschijnsel.

Er staan ook nog wat spulletjes die de engelsen niet meer nodig hebben, zoals oude booreilanden of uitkijkposten we weten nog steeds niet wat het zijn.

Jack kreeg op deze trip het heldere moment op de vraag die we 4 dagen geleden stelde. Wat vindt hij nou zo mooi aan zeezeilen. Antwoord: “De wind die door je haren waait.”

De wind is erg wisselvallig van richting en sterkte, maar tegen het einde van de dag bereiken we dan toch onze bestemming.

Daar liggen nog een paar bekenden: Henk Pieterse, Piet Broere, Jan de Voogd.

Het plan was om ’s nachts verder te zeilen naar Oostende maar doordat de stroming en wind het daar niet mee eens waren konden wij nog even wat langer slapen.

Henk en zijn schoonbroer Kees kwamen dus gezellig nog een borrel aan boord drinken. Henk is een echte zeiler en is al op vele plaatsen geweest op deze wereld met zijn boot. Hij heeft dus mooie verhalen om een avondje mee te vullen en aan zijn lip te hangen. Een echte zeemans avond dus.

De volgende morgen om 9:00 uur weg en vertrok de reis naar Oostende. Dit keer pakte Peter het roer. De helmstok slurpte zo aan zijn hand vast en liet hem niet meer los. Zelfs tijdens het eten mocht niemand hem even overnemen. Deze reis kunnen we beter beschrijven als Peter’s solotrip.

De hele week hadden we al een vislijntje uitgegooid om proberen wat te vangen. Maar vandaag was het dan zover we hadden beet. 5 keer zelfs! Nadat Sandra alle visjes een “kupke kleiner” gemaakt had, ging onze cookie aan de haal met de pannen. Na een half uur dat het visje nog vrolijk rond zwom in de zee werd het een overheerlijke maaltijd.

Niet veel later hoorde we een harde knal. Het neerhouderblok is van de mast afgekomen. Gelukkig niks ernstigs een paar popnageltjes erin en hij zit weer vast. Naast onze technoboy hadden we ook nog onze Handyman. Die heeft ervoor gezorgd dat wij onze reis weer veilig voort konden zetten.

In Oostende aangekomen zijn we eerst maar eens lekker gaan douche en daarna traditie getrouw een halve kip bij de koekoek gaan eten. Waarna we vervolgens in loungebar TAO nog een enkel afzakkertje genomen hadden. Waarbij we de een-na-laatste-voor-de-voor-na-laatse biertjes gedronken hebben. Wij de hele tijd zwaaien naar dat barpersoneel en zij maar denken dat wij nog 5 bier wilde. Dat is natuurlijk nooit onze bedoeling geweest.

De volgende morgen had niemand problemen met opstaan.

 5 Juni 10:00 uur de reis ging verder op naar Zierikzee. De wind was vergeten op te staan. Dat betekende dat we het eerste stuk op de motor voortgezet hebben. Pas vanaf 15:00 uur gingen dan de zeilen omhoog en de motor uit. Rust! Het was een lekkere koers boot op een oor en gaan. Volgens berichten van thuis was het in Nederland super slecht weer maar wij hebben daar tot de dag van vandaag nog niks van gemerkt.

Aan de zeelandse kust was de hemel mooi blauw met her en der wat sluierbewolking. En toen moesten we door de sluis bij roompot (Oosterschelde) en hebben we definitief afscheid genomen van de zee en zijn we weer op het binnenwater beland.

Na het eten hadden we weer brokken. Dit keer was het de watertank de het begaf. Nadat technoboy en handyman helpende hand gegeven hadden ging dit keer de mijnwerker de klus klaren. Het gevolg, de waterpomp is nog steeds stuk.

Nog even een borrel in de plaatselijke kroeg “de biet”. Doordat we daar naast hele hoge piete in het café stonden besloten wij dat het misschien wel verstandig was om een stropdas aan te trekken.

Daar heeft de kastelein nog een mooie spreuk op Sandra’s rugzak gezet. Als mooie herinnering van de avond. Theo bedankt en laat je niet gek maken!

Gegroet,

Team Farouche

Mijlen voor de gouwegift: 481,2 zeemijl

Vervolgens als ritueel altijd “ff un pientje drinken” bij aankomst. Dit betekende dus dat we om 04:30 uur Ned tijd aankwamen en bij zonsopgang gingen slapen 06:00 uur.

Farouche groet jullie alle en welterusten.

Mijl afgelegd voor de gouwegift: 229 zeemijl

Eind Station Team Farouche Willemstad

De laatste loodjes.. We hebben nog een heerlijk tochtje gemaakt van Zierikzee naar Willemstad. Hoe dichter Willemstad naderde hoe stiller het aan boord werd.

We keken elkaar even allemaal aan:” Ja mannen, het zit er weer op.”

We moeten nu weer 52 weken wachten voordat we weer losgelaten mogen worden.

Het was fantastisch! Mazzel met het weer gehad en veel meegemaakt.

Goed nu even ter zake

Wat zijn de afgelegde mijltjes die wij deze reis afgelegd hebben en dus binnen hebben gehaald voor het KWF.

Log stand 29 mei 2009 Stellendam :9482,7 zeemijl

Log stand 6 juni 2009 Willemstad : 9996,6 zeemijl

Uiteindelijke mijlen afgelegde door team Farouche voor KWF

513,9 Zeemijl

 Team Farouche bedankt jullie allemaal            voor de donaties die gegeven zijn.

Dank jullie wel!

Cees                                                      Wim                      Jack                                       Peter                      Sandra

Verwijmeren                                        Janssen                 de Been                                Kreijsig                  Verwijmeren